ماده ۶۲۷ کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی - تعزیرات
(منسوخ 1392/2/1)- دفاع در مواقعی صادق است که: الف- خوف برای نفس یا عرض یا ناموس یا مال مستند به قرائن معقول باشد. ب- دفاع متناسب با حمله باشد. ج- توسل به قوای دولتی یا هر گونه وسیله آسانتری برای نجات میسر نباشد.