ماده 19 قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب

(منسوخ 1379/01/21)- آرای زیر قابل درخواست تجدیدنظر میباشد تا چنانچه مرجع تجدید نظر پس از رسیدگی پی به اشتباه بین حکم و یا عدم صلاحیت ‌دادگاه ببرد و رای را نقض و رسیدگی مجدد نماید. الف - احکام: 1 - اعدام و رجم. 2 - حدود، قصاص نفس و اطراف. 3 - مصادره و ضبط اموال. 4 - دیه بیش از خمس دیه کامل. 5 - در صورتی که حداکثر مجازات قانونی جرم بیش از 6 ماه حبس یا شلاق یا بیش از یک میلیون ریال جزای نقدی باشد. 6 - حکمی که خواسته آن از یک میلیون ریال متجاوز باشد. 7 - حکمی که مستند به اقرار خوانده در دادگاه نباشد. 8 - حکمی که مستند به رای یک یا چند نفر کارشناس که طرفین کتباً رای آنان را قاطع دعوی قرار داده باشند، نباشد. 9 - حکم راجع به متفرعات دعوی در صورتی که حکم راجع با اصل دعوی قابل تجدید نظر باشد. 10 - حکم راجع به نکاح و طلاق و فسخ نکاح و مهر. 11 - حکم راجع به نسب و وصیت و وصایت و وقف و ثلث و حبس و تولیت. 12 - حکم راجع به حجر و رفع حجر. ب - قرارهای زیر در صورتی که حکم راجع به اصل دعوی قابل درخواست تجدید نظر باشد: 1 - قرار ابطال دادخواست یا رد دادخواست که از دادگاه صادر شود. 2 - قرار رد دعوی یا عدم استماع دعوی. 3 - قرار سقوط دعوی. 4 - قرار عدم اهلیت یکی از طرفین دعوی. تبصره 1 - احکامی که در مرحله تجدید نظر صادر میشود: «‌بجز در خصوص رای اصراری» قابل درخواست تجدید نظر مجدد نیست. تبصره 2 - در موارد مذکور در این ماده در صورتی که طرفین دعوا کتباً حق تجدیدنظر خواهی خود را ساقط کرده باشند تقاضای تجدیدنظر خواهی ‌آنان مسموع نیست.