رأی وحدت رویه شماره ۱۴ مورخ ۱۳۵۴/۰۲/۲۹ هیأت عمومی دیوان عالی کشور

بسمه تعالی رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور ماده ۱۷۱ قانون آئین دادرسی کیفری ناظربه شکایت ازقرارهای بازپرس می‌باشد وقابل تسری به تصمیم دادگاه اطفال نیست.مضافاً به اینکه طبق شق ۲ ماده مذ کورقرارمنع تعقیب صادره ازطرف بازپرس وقتی قابلشکایت است که به موافقت دادستان رسیده باشد درصورتی که درجرائم اطفال پس ازصدورقرارمنع تعقیب جلب نظردادستان پیش بینی نشده است به‌علاوه حسب مستنبط ازمواد ۱و۲و۸ و۱۱ قانون تشکیل دادگاه اطفال بزهکار تصمیمات صادره ازطرف دادگاه مذ کورفقط درموارد منصوص درقانون قابل شکایت است وقرارمنع تعقیب درعداد تصمیمات قابل شکایت احصاء نشده است. بنابراین قطعی و غیرقابل اعتراض می‌باشد. این رأی به موجب قانون وحدت رویه مصوب سال ۱۳۲۸ برای دادگاهها وشعب دیوان‌عالی کشور درمواردمشابه لازم‌الاتباع است. هیأت عمومی دیوان عالی کشور