رأی وحدت رویه شماره ۵۶۳ مورخ ۱۳۷۰/۰۳/۲۸ هیأت عمومی دیوان عالی کشور

بسمه تعالی رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور نظر به ماده اول قانون دیات مصوب ۲۶ آذرماه ۱ که مقرر می دارد" دیه مالی است که به سبب جنایت بر نفس یا عضو به مجنی علیه یا به اولیاء دم او داده می شود" و با توجه به مفهوم مخالف جمله ذیل تبصره ماده ۱۲ قانون تشکیل دادگاه های کیفرأی یک و دو و شعب دیوان عالی کشور مصوب تیرماه ۱۳۳۸ چنانچه بر اثر تصادم بین دو وسیلةٌ نقلیةٌ موتورأی رانندگان آنها فوت شوند و تعقیب کیفرأی راننده متخلف موقوف باشد. رسیدگی به دعوی اولیاء دم یکی از راننده ها علیه ورثه راننده دیگر از آن جهت که جنبهٌ مالی دارد در صلاحبت دادگاه های حقوقی است. بنابراین رأی شعبه چهارم دیوان عالی کشور که بر اساس این نظر صادر شده صحیح تشخیص می شود. این رأی بر طبق ماده واحده قانون وحدت رویه قضایی مصوب ۱۳۲۸ برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاه ها در موارد مشابه لازم الاتباع است. هیأت عمومی دیوان عالی کشور