رأی وحدت رویه شماره ۵۶۷ مورخ ۱۳۷۰/۰۹/۱۹ هیأت عمومی دیوان عالی کشور

بسمه تعالی رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور ماده ۹ قانون تعیین موارد تجدیدنظر احکام دادگاه ها و نحوه رسیدگی آنها مصوب ۱ مهرماه ۱۳۲۷ که تکلیف قاضی صادر کننده حکم را نسبت به درخواست متقاضی تجدیدنظر معین نموده. ناظر به موردی است که خدمت قاضی در همان دادگاه ادامه داشته باشد. اما اگر قاضی به محل دیکرأی منتقل شده و یا به هر عنوان دیکر در شسغل قضایی سابق خود نباشد. اعمال ماده مرقوم مورد پیدا نمی کند و پرونده باید برای رسیدگی به مرجع تجدیدنظر ارسال شود بنابراین رویه شعبه ۱۳ دیوان عالی کشور که با این نظر مطابقت دارد صحیح تشخیص می شود. این رأی بر طبق ماده واحده قانون وحدت رویه قضایی مصوب ۱۳۲۸ برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاه ها در موارد مشابه لازم الاتباع است. هیأت عمومی دیوان عالی کشور