متن رأی
بسمه تعالی رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور برطبق قسمت اخیر ماده واحده قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده ۵۷ قانون حفاظت و بهره برداری از جنگل‌هاو مراتع مصوّب ۱۳۶۷/۶/۲۹ رأی قاضی هیأت مقرر در ماده مزبور در موارد سه‌گانه شرعی مذکور در مواد ۲۸۴ و ۲۸۴ مکرر قانون‌آیین‌دادرسی کیفری سابق قطعیت نداشته و قابل اعتراض است و رأی وحدت‌رویه شماره ۶۰۱-۱۳۷۴/۷/۲۵ هیأت‌عمومی دیوان‌عالی کشور نیز موید همین معنی است. بنابه‌مراتب رأی قاضی هیأت قابل اعتراض در دادگاه‌عمومیو سپس قابل تجدیدنظر دردادگاه تجدیدنظر استان می‌باشد. بنابراین رأی شعبه ۱۴ دادگاه تجدیدنظر استان‌مازندران که برهمین اساس صادرشده به اکثریت آراء تأییدمی گردد.این ری برطبق ماده۲۷۰ قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امو رکیفری برای شعب دیوان‌عالی کشور و دادگاه‌های‌عمومی لازم‌الاتباع هیأت عمومی دیوان عالی کشور