رأی وحدت رویه شماره ۷۰۵ مورخ ۱۳۸۶/۰۸/۰۱ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
رأی وحدت رویه شماره ۷۰۵ هیأت عمومی دیوان عالی کشور، صادرشده در تاریخ ۱۳۸۶/۰۸/۰۱.
- شماره
- ۷۰۵
- تاریخ تصویب
- ۱۳۸۶/۸/۱
- آخرین راستی‌آزمایی
- ۱۴۰۵/۶/۲۵
متن سند
مواد و اجزای سند
بسمه تعالی رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور چون مطابق ماده سیزده قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ ((در دعاوی بازرگانی و دعاوی راجع به اموال منقول که از عقد و قرارداد ناشی شده باشد. خواهان می تواند به دادگاهی رجوع کند که عقد یا قرارداد در حوزة آن واقع شده است یا تعهد می بایست در آنجا انجام شود.)) و مهر نیز از عقد نکاح نانی شده و طبق ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی, به مجرد عقد. بر ذمهٌ زوج مستقر می گردد و بدلالت ماده ۲۰ همان قانون کلیه دیون از حیث صلاحیت محاکم در حکم منقول می باشد لذا بنظر اکثریت قریب باتفاق اعضای هیأت عمومی دیوان عالی کشور دعوی مطالبه مهریه از حیث صلاحیت دادگاه رسیدگی کننده مشمول مقررات ماده ۱۳ قانون مرقوم بوده و رأی شعبه بیست و چهارم دیوان عالی کشور که با این نظر مطابقت دارد صحیح و قانونی تشخیص می گردد. این رأی بر اساس ماده ۲۷۰ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب ۱۳۷۸ برای کلیه شعب دیوان عالی کشور و دادگاه ها در موارد مشابه لازم الاتباع می باشد. هیأت عمومی دیوان عالی کشور