قوانین و مقررات

این صفحه نسخه تاریخی سند است و متن جاری و معتبر سند را نشان نمی‌دهد. برای استناد روزمره از نسخه فعلی استفاده کنید.
نسخه 1 • تنقیح / تجمیع • ۱۴۰۵/۶/۲۵

رأی وحدت رویه شماره ۷۸۷ مورخ ۱۳۹۸/۱۰/۲۴ هیأت عمومی دیوان عالی کشور

شرح تغییر: نسخه اولیه رأی وحدت رویه بر اساس مجموعه آرای وحدت رویه قضایی.

رأی وحدت رویه شماره ۷۸۷ هیأت عمومی دیوان عالی کشور، صادرشده در تاریخ ۱۳۹۸/۱۰/۲۴.

مواد و اجزای این نسخه

متن رأی

رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور آراء صادره دربارةٌ جرائم مذکور در مادهٌ ۴۲۸ قانون آیین دادرسی کیفری مصوّب ۱۳۹۲ با اصلاحات بعدی قابل فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور است. چنانچه جرمی به اعتبار یکی از بندهای مادة ۲۰۲ قانون آبین دادرسی کیفری در دادگاه کیفری یک مطرح گردد و دادگاه پس از رسیدگی به آن. تشخیص دهد که عمل ارتکابی عنوان مجرمانة دیگری دارد و به این جرم رسیدگی و حکم مقتضی صادر نماید. این امر تغییری در صلاحیت دیوان عالی کشور در رسیدگی به فرجامخواهی از رأی مذکور ایجاد نمی‌کند. بنابراین. به نظر اکثریت اعضای هیأت عمومی. آراء شعب سی و ششم و چهل و هفتم دیوان عالی کشور در حدی که با این نظر مطابقت دارد صحیح و قانونی است. این رأی بر اساس مادهُ ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشور. دادگاه‌ها و سایر مراجع. اعم از قضایی و غیر آن. لازم‌الاثباع است. هیأت عمومی دیوان عالی کشور

خانه

چت ها

سفارش ها

حساب من